CVR Analysis — อัตราส่วนความตรงเชิงเนื้อหา

Step 1 of 3

ตั้งค่าการวิเคราะห์ CVR

1. ข้อมูลพื้นฐาน

จำนวนผู้เชี่ยวชาญ (N)

ต้องมีอย่างน้อย 5 ท่านเมื่อใช้ค่าวิกฤตทางสถิติ (แนะนำ 8–15 ท่านขึ้นไป)

จำนวนข้อคำถาม

จำนวนข้อในเครื่องมือวิจัยที่ส่งให้ผู้เชี่ยวชาญพิจารณา

2. รูปแบบรหัสคะแนนของผู้เชี่ยวชาญ

แบบที่ 1ใช้บ่อย

3 = จำเป็น, 2 = มีประโยชน์แต่ไม่จำเป็น, 1 = ไม่จำเป็น

แบบที่ 2

1 = จำเป็น, 2 = มีประโยชน์แต่ไม่จำเป็น, 3 = ไม่จำเป็น

แบบที่ 3

1 = จำเป็น, 0 = ไม่จำเป็น

การคำนวณ CVR นับเฉพาะจำนวนผู้เชี่ยวชาญที่ตอบ "จำเป็น (Essential)" เป็น n_e ระดับอื่นไม่นับ (Lawshe, 1975)

3. เกณฑ์ค่าวิกฤตในการตัดสิน

Exact binomialแนะนำ

ค่าวิกฤตแบบแม่นตรงจากการแจกแจงทวินาม (Ayre & Scally, 2014) ใช้ได้ทุกค่า N

ตาราง Lawshe (1975)

ตารางค่าวิกฤตต้นฉบับ p = .05 สำหรับ N = 5–40 (ใช้เพื่อเทียบกับงานวิจัยเดิม)

กำหนดเกณฑ์เอง

ระบุค่า CVR ขั้นต่ำเอง (ควรมีแหล่งอ้างอิงรองรับ)

กรอกจำนวนผู้เชี่ยวชาญเพื่อดูค่าวิกฤต

4. ข้อมูลสำหรับรายงาน Word (ไม่บังคับ)

ข้อมูลส่วนนี้จะแสดงในหัวรายงานและตารางผลรายข้อ

ชื่องานวิจัย

ชื่อเครื่องมือวิจัย

ชื่อผู้วิจัย

ข้อความของข้อคำถาม — หนึ่งบรรทัดต่อหนึ่งข้อ (จำนวนบรรทัดต้องเท่ากับจำนวนข้อ)

ความรู้เกี่ยวกับอัตราส่วนความตรงเชิงเนื้อหา (CVR)

หลักการ · สูตรและการตรวจสอบ · กระบวนการ · ค่าวิกฤต · ตัวอย่าง · อ้างอิง

อัตราส่วนความตรงเชิงเนื้อหา (Content Validity Ratio: CVR) เป็นดัชนีเชิงปริมาณที่ Lawshe (1975) เสนอเพื่อประเมิน ความตรงเชิงเนื้อหา (Content Validity) ของข้อคำถามรายข้อ จากความเห็นของคณะผู้เชี่ยวชาญว่าข้อคำถามนั้น "จำเป็น (essential)" ต่อการวัดเนื้อหาหรือโครงสร้างที่ต้องการหรือไม่

แนวคิดพื้นฐาน

Lawshe (1975) เสนอว่า หากผู้เชี่ยวชาญมากกว่าครึ่งหนึ่งเห็นว่าข้อคำถามใด "จำเป็น" ข้อคำถามนั้นย่อมมีความตรงเชิงเนื้อหาในระดับหนึ่ง และยิ่งผู้เชี่ยวชาญเห็นพ้องมากเท่าใด ความตรงเชิงเนื้อหาก็ยิ่งสูงขึ้น จึงกำหนดอัตราส่วนที่ให้ค่าเป็นศูนย์เมื่อเห็นพ้องเพียงครึ่งหนึ่ง และพิจารณาว่าความเห็นพ้องนั้นมากกว่าที่เกิดจากความบังเอิญ (chance) อย่างมีนัยสำคัญหรือไม่โดยใช้ค่าวิกฤต

ความแตกต่างจาก IOC และ CVI

CVR (Lawshe, 1975)

ประเมิน "ความจำเป็น" 3 ระดับ ตัดสินด้วยค่าวิกฤตที่ขึ้นกับจำนวนผู้เชี่ยวชาญ

IOC (Rovinelli & Hambleton, 1977)

ประเมิน "ความสอดคล้องกับวัตถุประสงค์" +1/0/−1 เกณฑ์ ≥ .50

I-CVI (Lynn, 1986)

สัดส่วนผู้เชี่ยวชาญที่ให้คะแนนความเกี่ยวข้อง 3–4 จากมาตร 4 ระดับ

CVI ของ Lawshe

ค่าเฉลี่ย CVR ของข้อคำถามที่คงไว้ ใช้รายงานความตรงของเครื่องมือทั้งฉบับ

เหมาะกับงานแบบใด

การพัฒนาแบบวัด/มาตรวัด (Scale Development) และแบบทดสอบที่ต้องคัดเลือกข้อจากคลังข้อคำถาม
งานวิจัยด้านการพยาบาล สาธารณสุข จิตวิทยา การศึกษา และการวัดสมรรถนะในงาน
กรณีมีคณะผู้เชี่ยวชาญตั้งแต่ 5 ท่านขึ้นไป (นิยม 8–15 ท่าน)
ไม่ใช่ตัวแทนของความเที่ยง (Reliability) หรือความตรงเชิงโครงสร้าง (Construct Validity) ซึ่งต้องตรวจสอบเพิ่มเติม

สูตร CVR วัดว่าสัดส่วนผู้เชี่ยวชาญที่ตอบ "จำเป็น" ห่างจากครึ่งหนึ่งมากน้อยเพียงใด โดยปรับให้อยู่ในช่วง −1 ถึง +1

Content Validity Ratio (Lawshe, 1975)

CVR = n_e − N/2N/2

n_e = จำนวนผู้เชี่ยวชาญที่ตอบ "จำเป็น"

N = จำนวนผู้เชี่ยวชาญทั้งหมด

การตรวจสอบความถูกต้องของสูตร

กรณี	n_e	CVR	ความหมาย
ทุกท่านตอบ "จำเป็น"	N	+1.00	เห็นพ้องสูงสุด (ตาราง Lawshe ใช้ .99)
มากกว่าครึ่ง	> N/2	0 < CVR < 1	เห็นว่าจำเป็นเกินครึ่ง ต้องเทียบค่าวิกฤต
พอดีครึ่งหนึ่ง	N/2	0.00	ไม่ต่างจากความบังเอิญ
น้อยกว่าครึ่ง	< N/2	< 0	ส่วนใหญ่เห็นว่าไม่จำเป็น
ไม่มีใครตอบ "จำเป็น"	0	−1.00	ไม่จำเป็นโดยสิ้นเชิง

สูตรสามารถจัดรูปใหม่เป็น CVR = (2n_e / N) − 1 ซึ่งเป็นฟังก์ชันเชิงเส้นของสัดส่วน n_e/N จึงตีความได้ตรงไปตรงมา และใช้แปลงเกณฑ์ CVR วิกฤตกลับเป็นจำนวน n_e ขั้นต่ำได้: n_e,crit = ⌈N(CVR_crit + 1)/2⌉

ฐานทางสถิติของค่าวิกฤต

ภายใต้สมมติฐานว่าง (H₀) ผู้เชี่ยวชาญแต่ละท่านตอบ "จำเป็น" ด้วยความน่าจะเป็น 0.50 อย่างเป็นอิสระต่อกัน ดังนั้น n_e ~ Binomial(N, 0.5) ค่าวิกฤตคือ n_e ที่น้อยที่สุดซึ่ง P(X ≥ n_e) ≤ α (ทดสอบหางเดียว) โปรแกรมนี้คำนวณค่าดังกล่าวแบบแม่นตรง ตามแนวทางของ Ayre และ Scally (2014) และรายงานค่า p ของแต่ละข้อ = P(X ≥ n_e ที่สังเกตได้)

ดัชนีความตรงเชิงเนื้อหาทั้งฉบับ (CVI)

Lawshe (1975) นิยาม CVI = ค่าเฉลี่ยของ CVR ของข้อคำถามที่ผ่านเกณฑ์และคงไว้ในเครื่องมือฉบับสุดท้าย โปรแกรมรายงานทั้ง CVI และค่าเฉลี่ย CVR ของข้อคำถามทั้งหมด (ก่อนคัดเลือก) เพื่อความโปร่งใส

กระบวนการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาด้วย CVR ตามหลักวิชาการ (Lawshe, 1975; Ayre & Scally, 2014)

นิยามขอบเขตเนื้อหาและโครงสร้าง

กำหนดนิยามเชิงปฏิบัติการของตัวแปร องค์ประกอบ และตัวบ่งชี้ให้ชัดเจน แล้วสร้างข้อคำถามให้ครอบคลุม

คัดเลือกคณะผู้เชี่ยวชาญ (SMEs)

ผู้มีความรู้/ประสบการณ์ตรงในเนื้อหานั้น อย่างน้อย 5 ท่าน (นิยม 8–15 ท่าน) ระบุคุณสมบัติในรายงาน

จัดทำแบบประเมินความจำเป็น

แนบนิยามศัพท์ ให้ผู้เชี่ยวชาญประเมินแต่ละข้อเป็น "จำเป็น / มีประโยชน์แต่ไม่จำเป็น / ไม่จำเป็น" พร้อมช่องข้อเสนอแนะ

รวบรวมผลและนับ ne

นับจำนวนผู้เชี่ยวชาญที่ตอบ "จำเป็น" (ne) ของแต่ละข้อ

คำนวณ CVR รายข้อ

CVR = (ne − N/2)/(N/2)

เปรียบเทียบกับค่าวิกฤต

ใช้ค่าวิกฤตตามจำนวน N และระดับนัยสำคัญที่กำหนด (แนะนำ exact binomial, α = .05)

คัดเลือก/ปรับปรุงข้อคำถาม

คงไว้เฉพาะข้อที่ผ่านเกณฑ์ ข้ออื่นตัดออกหรือปรับปรุงตามข้อเสนอแนะ แล้วอาจส่งประเมินซ้ำ

คำนวณ CVI และรายงานผล

รายงาน N, เกณฑ์และแหล่งอ้างอิง, ตาราง CVR รายข้อ, จำนวนข้อที่คงไว้ และ CVI ของเครื่องมือ

ค่าวิกฤตของ CVR ขึ้นกับจำนวนผู้เชี่ยวชาญ ยิ่ง N มาก ค่าวิกฤตยิ่งต่ำลง ตารางด้านล่างคำนวณแบบแม่นตรงโดยโปรแกรมนี้ เทียบกับตารางต้นฉบับของ Lawshe (1975)

N	n_e วิกฤต (α = .05)	CVR วิกฤต (α = .05)	n_e วิกฤต (α = .01)	CVR วิกฤต (α = .01)	Lawshe (1975) p = .05
5	5	1.000	—	—	0.99
6	6	1.000	—	—	0.99
7	7	1.000	7	1.000	0.99
8	7	0.750	8	1.000	0.75
9	8	0.778	9	1.000	0.78
10	9	0.800	10	1.000	0.62
11	9	0.636	10	0.818	0.59
12	10	0.667	11	0.833	0.56
13	10	0.538	12	0.846	0.54
14	11	0.571	12	0.714	0.51
15	12	0.600	13	0.733	0.49
16	12	0.500	14	0.750
17	13	0.529	14	0.647
18	13	0.444	15	0.667
19	14	0.474	15	0.579
20	15	0.500	16	0.600	0.42
21	15	0.429	17	0.619
22	16	0.455	17	0.545
23	16	0.391	18	0.565
24	17	0.417	19	0.583
25	18	0.440	19	0.520	0.37
26	18	0.385	20	0.538
27	19	0.407	20	0.481
28	19	0.357	21	0.500
29	20	0.379	22	0.517
30	20	0.333	22	0.467	0.33
31	21	0.355	23	0.484
32	22	0.375	24	0.500
33	22	0.333	24	0.455
34	23	0.353	25	0.471
35	23	0.314	25	0.429	0.31
36	24	0.333	26	0.444
37	24	0.297	27	0.459
38	25	0.316	27	0.421
39	26	0.333	28	0.436
40	26	0.300	28	0.400	0.29

ตัวเลขสีแดง = ค่าที่ต่างจากค่าวิกฤตแบบแม่นตรง · "—" = ไม่สามารถมีนัยสำคัญที่ระดับนั้นได้ · Wilson, Pan และ Schumsky (2012) และ Ayre และ Scally (2014) รายงานว่าตารางต้นฉบับมีความคลาดเคลื่อนในบางค่า โดย Wilson et al. (2012) ชี้ว่าค่าในตารางสอดคล้องกับการทดสอบสองทาง แม้ต้นฉบับจะระบุว่าเป็นหางเดียว จึงแนะนำให้ใช้ค่าที่คำนวณใหม่

ผู้เชี่ยวชาญ 8 ท่าน ประเมินข้อคำถาม 4 ข้อ · เกณฑ์ exact binomial α = .05 → n_e ≥ 7, CVR วิกฤต = .750

ข้อ	จำเป็น	มีประโยชน์ฯ	ไม่จำเป็น	CVR	p	ผล
1	8	0	0	(8−4)/4 = 1.00	.004	คงไว้
2	7	1	0	(7−4)/4 = 0.75	.035	คงไว้
3	6	2	0	(6−4)/4 = 0.50	.145	ปรับปรุง
4	3	3	2	(3−4)/4 = -0.25	.855	ตัดออก
CVI = เฉลี่ย CVR ข้อ 1 และ 2				(1.00 + 0.75)/2 = 0.88

ข้อ 3 แม้ผู้เชี่ยวชาญ 6 ใน 8 ท่าน (75%) เห็นว่าจำเป็น แต่ค่า p = .145 > .05 จึงยังไม่อาจสรุปได้ว่าความเห็นพ้องมากกว่าความบังเอิญ ผู้วิจัยควรปรับปรุงตามข้อเสนอแนะแล้วประเมินซ้ำ

เอกสารอ้างอิงหลักที่ใช้ในการพัฒนาโปรแกรม (รูปแบบ APA 7th)

Lawshe, C. H. (1975). A quantitative approach to content validity. Personnel Psychology, 28(4), 563–575. https://doi.org/10.1111/j.1744-6570.1975.tb01393.x

งานอ้างอิงหลัก — ผู้พัฒนา CVR

Ayre, C., & Scally, A. J. (2014). Critical values for Lawshe's content validity ratio: Revisiting the original methods of calculation. Measurement and Evaluation in Counseling and Development, 47(1), 79–86. https://doi.org/10.1177/0748175613513808

ค่าวิกฤตแบบแม่นตรง ที่โปรแกรมใช้

Wilson, F. R., Pan, W., & Schumsky, D. A. (2012). Recalculation of the critical values for Lawshe's content validity ratio. Measurement and Evaluation in Counseling and Development, 45(3), 197–210. https://doi.org/10.1177/0748175612440286

Lynn, M. R. (1986). Determination and quantification of content validity. Nursing Research, 35(6), 382–385.

Polit, D. F., & Beck, C. T. (2006). The content validity index: Are you sure you know what's being reported? Critique and recommendations. Research in Nursing & Health, 29(5), 489–497. https://doi.org/10.1002/nur.20147